Door Dieter Viaene op 17-09-2026

Het was met kleine oogjes dat we op donderdagmorgen om 6u ’s ochtends verzamelen bliezen aan de man cave bij penningmeester Freddy. Een kopje koffie maakte veel goed en met heel veel zin begonnen we aan onze heldentocht door de files naar het verre Sint-Truiden. Eenmaal daar aangekomen sprongen we meteen op onze spreekwoordelijke stalen rossen om het glooiende Haspengouw een eerste keer te verkennen. Het zonnetje was van de partij en het gevoel was dan ook meteen super op de fiets.

Slapen bij tuveneir Raymond Goethals

En dat gevoel werd alleen maar beter in het hotel: ruime en comfortabele kamers, vriendelijke mensen, lekker eten en wat een speciale locatie! Het was een bijzondere ervaring om te slapen in een kamer met zicht op het veld, rond te lopen in de tribunes, kennis te maken met de rijke geschiedenis van voetbalploeg Sint-Truiden en dit alles onder het goedkeurend oog van tuveneir Raymond Goethals. 

Limburgs bier en aardbeien

De ritten waren best pittig. De heuvels van Haspengouw en de nabijgelegen Ardennen laten zich niet zomaar zonder slag of stoot veroveren. Iedereen slaagde echter met glans en kon ’s avonds telkens op een geslaagde dag klinken. Enkele mensen bouwden al een flinke reputatie op in café De Kanarie. Niet alleen het Limburgse bier smaakte, ook de aardbeien tijdens ons bedrijfsbezoek aan Juwel Fruit in Zepperen gingen vlot binnen. Op zondag vroegen we vergeving voor deze wereldse zonden tijdens een bezoek aan de Abdij van Herkenrode.

Wat een prachtige dagen waren het op Limburgse bodem. We keren zeker nog terug!